لعنت خدا بر شما حاکمان بی همه چیز عرب
عماد مغنیه معروف به حاج رضوان٬ مغز متفکر نظامی مقاومت اسلامی لبنان در رضوان الهی آشیان گرفت.عماد که بعد از جنگ ۳۳ روزه بیش از همیشه آرزوی شهادت داشت و غم عقب ماندن از کاروان شهداء در چهره کربلایی اش موج میزد ٬موفق شد تا آخرین لحظه به عهد خود با الله پایدار بماند و از بغض کشنده دوری از رفیق دیرینش سید عباس و برادر فداییش فواد رهایی یابد. شهادتت مبارک سردار. گوارای وجودت.
از اسرائیل و آمریکا دشمنان قسم خورده کیان اسلام و مسلمین انتظاری غیر از نیست. از دشمن ٬عداوت طبیعی است. ولی از هم زبانان و هم کیشان عماد ها چه انتظاری میرود. بنی امیه هزاره جدید حتی برای حفظ پرستیژ ضد اسرائیلی خود حاضر به محکومیت این ترور نشد. روزنامه الاشرق الاوسط ارگان فرامنطقه ای آل سعود در مطلبی شرم آور ((شکار گرگ در دمشق)) را تیتر میکند. رسانه خودفروخته دیگر عربی از او با عنوان (( حاج ثعلب )) یاد میکند.اگر هم چند وقت دیگر خبری در مورد همکاری اطلاعاتی سرویس های امنیتی عربستان و اردن و مصر ... در این ترور منتشر شد نباید غافلگیر شد. آخر بی ناموسان بی همه چیز٬ اگر حاج رضوان ها نبودند الان آرزوی نیل تا فرات مجسم در پرچم اسرائیل مسجل شده بود. اگر از مسلمانی شما چیزی نمانده ٬ تمام غیرت و شجاعت عربی خود را هم در قمار خانه های لس آنجلس به بلوند های جهود باخته اید؟؟ چه قدر دریوزگی ٬ ذبونی و دم تکان دادن در مقابل صلیبیون؟؟ تا کی می خواهید و می توانید ملتهای خود را با فحشا خانه های دبی و صدای نانسی عجرم ها افسون و گمراه سازید؟؟ به میگساری با فرزندان دورگه خود که زبان عبری مادران خود را از عربی فصیح تر ادا میکنند ادامه دهید.... با بوش عربی برقصید. به قول ""علی رضا قزوه " مگر آن باز شکاری کاری کند . بدانید داستانهای عذاب الهی برای اقوام و ملت های گذشته در قرآن ((نعوذ بالله))داستان هزار یک شب نیست. "" إِنَّ رَبَّكَ لَبالْمِرْصَادِ""
خداوندا به یوسف زهراء(عج) در مصیبت این یار صدیق اجر و به نایب بر حقش خمینی زمان مقام عظمای ولایت و سرباز فداکارش نصر و فخر عرب سید حسن صبر جزیل عنایت فرما. الهی آمین.
"این شیر پنجه دیوان شکسته است."
====================
سرخوش زسبوی غم پنهانی خویشم"
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم"
دربزم وصال تو نگویم ز کم و بیش"
چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم"
لب باز نکردم به خروشی و فغانی"
من محرم راز دل طوفانی خویشم"
یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی"
عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم"
از شوق شکر خنده لبش جان نسپردم"
شرمنده جانان ز گران جانی خویشم"
بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر"
افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم"
هرچند امین بسته دنیا نیم اما"
دلبسته یاران خراسانی خویشم"
(شعر از :سردار خراسانی)
