از دیار گیلان و مازندران آل بویه دیلمیان و میرزا ها و پهلوی ها..... برخواسته اند.چه می شود فردی شجاع مانند میرزا پیشنهاد بریتانیا را برای سلطنت به کل ایران رد میکند و سرش را در این راه می دهد و فردی هم مانند رضا خان !! میرپنج کشور را در عرض چند ساعت به اجانب تحویل می دهد و گردنش در مقابل مردمش مانند کرگدن بود و در مقابل بیگانگان مانند مو. ما را چه میشود ؟ افرادی به ظاهر متجدد و منور الفکر از همین دیار سبز چنان در وب نوشت های خود از پهلوی ها یاد می کنند که انسان گاهی برایش متشبه میشود محمد رضا فرزند کوروش ذوالقرنین بوده؟ نه فرزند میرپنج!! که انگار همینها نبودند که بحرین را بخشیدند و حکومت مردمی مصدق را سرنگون کردند .پدر بیسواد ش هم میرزا را با کمک بلشویک ها و اینگلیسها به شهادت رساند و کشور را دو دستی تقدیم خارجی ها کرد.مراقب باشیم . فرزند جنگل گنج هویت معاصر ماست. اگر میرزاها در روزگار ما غربت زده باشند فردا ها دوباره میرپنج ها .... غربیها همانطور که رضا خان را در میان ما مطرح کردند یا به قولی لانسه کردند امروز برایمان قهرمانانی پوشال نسازند که فکر کنیم فلان ها و بهمان ها مشکل گشای ما هستند . یاد شهدای جنگل یاد باد .یا علی .
"این شیر پنجه دیوان شکسته است."
====================
سرخوش زسبوی غم پنهانی خویشم"
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم"
دربزم وصال تو نگویم ز کم و بیش"
چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم"
لب باز نکردم به خروشی و فغانی"
من محرم راز دل طوفانی خویشم"
یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی"
عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم"
از شوق شکر خنده لبش جان نسپردم"
شرمنده جانان ز گران جانی خویشم"
بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر"
افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم"
هرچند امین بسته دنیا نیم اما"
دلبسته یاران خراسانی خویشم"
(شعر از :سردار خراسانی)
