"از فارس تا خزر ایران نشسته است "
"این شیر پنجه دیوان شکسته است."
====================

سرخوش زسبوی غم پنهانی خویشم"
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم"
دربزم وصال تو نگویم ز کم و بیش"
چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم"
لب باز نکردم به خروشی و فغانی"
من محرم راز دل طوفانی خویشم"
یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی"
عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم"
از شوق شکر خنده لبش جان نسپردم"
شرمنده جانان ز گران جانی خویشم"
بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر"
افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم"
هرچند امین بسته دنیا نیم اما"
دلبسته یاران خراسانی خویشم"
(شعر از :سردار خراسانی)