"از فارس تا خزر ایران نشسته است " "این شیر پنجه دیوان شکسته است." ====================
سرخوش زسبوی غم پنهانی خویشم" چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم" دربزم وصال تو نگویم ز کم و بیش" چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم" لب باز نکردم به خروشی و فغانی" من محرم راز دل طوفانی خویشم" یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی" عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم" از شوق شکر خنده لبش جان نسپردم" شرمنده جانان ز گران جانی خویشم" بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر" افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم" هرچند امین بسته دنیا نیم اما" دلبسته یاران خراسانی خویشم" (شعر از :سردار خراسانی)