یا مدبر اعجاز کن منقلب
کن این چرخ را
یا محول ارفاق کن تعجیل
کن این فرج را
به جلالت قسم ،رفتن به
جام جهانی از فرج آل محمد برایمان مهمتر نیست!!
عید میعادی در زمان و نوروز نمایشی از رستاخیز .می خواستم از عید بنویسم از شادی از نو
شدن. دور ریختن شومی.... نشاط. زمزمه تیک تاک زمان و تپیدن قلب و دل شوره ای شیرین در واپسین ساعات سال
کهنه و انتظار گردش زمین .یا مقلب منقلب کن چرخ گردون....
آری همه اینها یعنی زندگی ،یعنی حرکت. فرنگی ها هم شبیه به همین کار ها را در
کریسمس دارند.
ولی نمیدونم چرا دیگه عید برای من اون حسه لطیف و خاص دوران کودکی رو نداره.در
بازار یک عده در حال خرید مستانه و یک عده در حال حسرت... نمی خواستم راجع به این
چیزا بنویسم ولی میشه ننوشت!!؟
دیروز بود یک عده از هموطنان که میخواستند هفت سینشون رو درحرم شاه کربلا پهن کنند خونشون با خون شیعیان
عراق مخلوط شد.از غزه هم که بهتر خبر
دارید.پارسی زبانان افغان هم که چندین ساله که میهمانان ناخوانده ی اجنبی حالی
براشون نذاشتند .. چه اجنبی از نوع طالبان چه از نوع شرکت تعاونی ناتو ...... خدایا
رحم کن.آه! نکند در سال 87 زنده باشیم و خدای نکرده تخریب حرم سالار شهیدان .....نه!!خدایا
تا کی باید از خون بیگناهان رودخانه خون جاری بشه؟ خدایا دیگه چی از پیش بینی های
آخر الزمان مونده؟تو رو به پهلوی شکسته قسم!! عذاب را به آن حدی نرسان که دعای فرج
از نان شب واجبتر شود...با رحمتت ما را هدایت کن!!! خدایا عیدی که همراه با ربیع
تدبیر کردی با فرج اعجاز کن... ما امت آخرالزمان این معجزه را طلبکاریم. خورشید رسالت
برما مستقیم نتابید .طلوع امامت میخواهیم....
سال تحویل انشاءالله با داداشا پیشه مامان و بابا هستیم. اتفاقا نه نه، پیله بابا، دائی تقی، حاجی بابا... هم
اونجا هستند. جمع شون جمعه. انگار ما به ظاهر زنده ها بیشتر به خدا بیامرزی احتیاج
داریم.
اگه خدا بخواد و این
ماشین مشدی ممدلی حال داشت یه سر پابوس ستون دیار گیل و دیلم ،سلطان سید جلال
الدین اشرف میریم. آستانه بوی مشهد الرضا رو داره .آره....
"این شیر پنجه دیوان شکسته است."
====================
سرخوش زسبوی غم پنهانی خویشم"
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم"
دربزم وصال تو نگویم ز کم و بیش"
چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم"
لب باز نکردم به خروشی و فغانی"
من محرم راز دل طوفانی خویشم"
یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی"
عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم"
از شوق شکر خنده لبش جان نسپردم"
شرمنده جانان ز گران جانی خویشم"
بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر"
افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم"
هرچند امین بسته دنیا نیم اما"
دلبسته یاران خراسانی خویشم"
(شعر از :سردار خراسانی)
